انسان،خدا گونه ای در تبعید

خدایا! به تو پناه می‏بریم از چشم‏هایی که دوباره گمت کنند و از دست‏هایی که رهایت سازند.

تو را به هر آنچه خوب است، برای روز مبادایمان بمان که بی ‏تو پوچ خواهیم بود.

 خدایا! خوی رمضانی‏مان را از ما مگیر

عید فطر مبارک

-------------------------------------------------------------

پی نوشت:امروز قبل از افطار دلم گرفت و اشکهایم جاری شد.

دلم گرفت از این که این رمضان هم آمد و قدر ندانستم.

دلم برای سحر و دعای سحر تنگ می شود.

دلم برای افطار و سفره اش تنگ می شود.

افسوس که رمضانها می آیندو می روند  و قدر نمی دانم...

کاش یک رمضان را قدر بدانیم...