من یک دختر هستم برای پدر و مادرم.

من یک خواهر هستم برای خواهر و برادرانم.

من یک همسر هستم برای شریک زندگیم.

من یک مادر هستم برای دخترم.

و من یک انسان هستم با همه این نقشها و نقشهای دیگر و با کوله بار سنگین مسئولیت .

آن هنگام که خداوندفرزند  دختری را به خانواده ای هدیه می کند ، گنجینه ای از مهر و محبت را در قلبش

به ودیعه می گذاردتا آیتی باشد  از رحمت و رحمانیتش  برای انسانها.

وباعث تاسف است که هنوز هم خانواده هایی هستند که فرزند پسر را به دختر ارجح می دانند و نگران

بقای نسل خودهستند....

و اما دختر که بزرگترین سرمایه زندگیش را والدین خود می داند ،هیچ گاه محبت پدر و مادر را از یاد

نمی برد و همواره بخشی از قلبش به یاد آنها می تپد و نگران سلامتی و غصه های والدینش می باشد.

و برای برادارانش بی هیچ چشمداشت و توقعی دلسوزی می کند هرچند که شاید برادرها هرگز محبت

ناب و خالصش را درک نکنند.

و اما مادر شدن...

زنها در هنگام دریافت جواب مثبت آزمایش بارداری چند دسته هستند.

ممکن است سالها منتظر چنین روزی بوده باشند و این خبر بهترین و شادترین خبر زندگیشان باشد.

یا ممکن است آن قدر در مشکلات زندگی و فقر و بدبختی و ..دست و پا بزنند که با شنیدن این خبر درد و

غم وجودشان رافرا بگیرد که خدایا کاش این نعمت را نصیب کسانی می کردی که سالها آرزوی داشتن

بچه دارند خدایا چه کنم به بدبختیهایم اضافه کردی...

ویا بدون این غم و شادی مبهوت به این کلمه فکر می کند که من مادر شدم؟آیا من آمادگی دارم؟

و اورا ترسی شیرین فرا می گیرد ،و کم کم حس می کند موجودی در درونش در حال رشد است که او

دوستش دارد.از تکان خوردنهایش لذت می بردو تمام دعا و آرزویش می شود سلامتی فرزندش..

و 9 ماه یعنی 3 فصل سال را با وجود او طی می کند.روزهایی سخت و طاقت فرسا که فقط به انتظار

دیدن فرزند سپری می شود.

و لحظه میلاد و دیدن فرزند از زیباترین لحظاتی است که هر مادری تجربه می کند.

همیشه پیش خود فکر می کنم خدای مهربان که قربون حکمتت بشم کاش همه  بچه ها سالم به دنیا

می آمدند .کاش هیچ فرزندی نابینا و ناشنوا و یا معلول و عقب مانده به دنیا نمی آمد.

چقدر سخت است بعد از 9 ماه انتظار بفهمی کودکت سالم نیست...

به گمان من سخت ترین آزمون الهی آزمایش با فرزند است  .

و اگر خداوند مهر و عاشق مادری را در وجود مادرها به ودیعه قرار نمی داد چه می شد؟

هیچ کودکی به دنیا نمی آمد و یا بزرگ نمی شد.

بعد از به دنیا آمدن تازه شروع داستان است.

باشیره وجودت او را تغذیه می کنی .شبها بیدار می مانی.

و لحظه لحظه از رشد فرزندت لذت  می بری.

از نشستن،چهار دست و پا رفتن و راه رفتنش لذت می بری.

ماهها تلاش می کنی تا کلمه ای را ادا کند و آن وقت با شنیدن اولین کلمه  آنقدر شاد می شوی که

نمیدانی چه بر زبان بیاوری.

وکودک بی انصافیش را از همان روز شروع می کند و اولین کلمه "بابا" را ادا می کند.

اوکه  در اولین صفحه شناسنامه اش فقط نام کوچک مادرش ثبت شده.

اما برای مادر مهم نیست او مادر است و باید پا به پای فرزند زندگی را تجربه کند.

او از لحظه تولد فرزند تا روزی که در این دنیاست ،همیشه  نگران سلامت و موفقیت فرزندانش خواهد

بود.فارغ از حس و حال فرزندان .

بی مهری فرزندان را نمی بیند بدیهایشان را می بخشد تمام آرزویش سعادت و خوشبختی فرزندانش

می شود.

این روزرا به همه مادران عزیزکه در قید حیات هستند و یا از زیر خروارها خاک نگران

فرزندانشان هستند تبریک می گویم.

این روز بر همه خواهران مهربان و صمیمی نیز مبارک .

میلاد با سعادت حضرت فاطمه بر همه عزیزان مبارک.

---------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ۱:از لطف و تبریک همه دوستان ممنونم.

پی نوشت ۲:وقتی چهار تکه نان داریم و پنج نفریم آنکه از طعم نان خوشش نمی آید "مادر"است.

این جمله زیباترین و بهترین توصیف مادر است.

از آقای یوسفی برای این کامنت بسیار زیبا ممنونم.