کمی بیندیشیم...
رسول خدا:
سه صفت است که در هرکه باشد به خودش باز می گردد
1- مکر و حیله با مردم
2-ظلم و ستم با مردم
3- پیمان شکنی
رسول خدا:
هر که کار زشتی را فاش کند چون کسی است که آن را انجام داده و هر که مومنی رابه کار
زشتی سرزنش کند نمیرد تا به آن عمل گرفتارشود.
رسول خدا:
آن کس که به رویش در خیری گشوده شود غنیمت شمارد و از فرصت استفاده کند زیرا
نمی داند چه وقت آن در به رویش بسته می شود.
امروز این احادیث را در ایمیلی خواندم .به فکر فرو رفتم و ترسیدم.
شاید این احادیث به نظر همه آشنا باشد و باورهای قلبی خیلی از ما باشد.
بارها تجربه کرده ایم هرگاه به مشکل کسی خندیده ایم بعد از مدتی خود به آن دچار شده ایم.
و چه خدای مهربانی داریم.چقدر بنده هایش را دوست دارد حتی گناهکاران...
دوست ندارد کار زشت بنده اش فاش گردد و رسوا شود.
و آن وقت ما آدمها چه راحت با آبروی یگدیگر بازی می کنیم .
خدانکند از بدی و زشتی عمل کسی آگاه گردیم..
چه بسیار ندیده ها و فقط شنیده ها برایمان حجتی می شود برای محکوم کردن همدیگر...
و آن که ظلم می کند و پیمان می شکند و مکر می کند عملش به خودش باز می گردد.
و خداوند "وفی " است و به عهدش وفا می کند
و ما....
و هر که انسان تر است خلق و خویش به خالقش نزدیک تر است.
راستی چقدر خلق و خویمان به خالقمان شبیه است؟
و من چقدر بین خودم و خدایم فاصله می بینم....